Eind dit jaar moeten alle gemeentesites aan de Webrichtlijnen voldoen. Het moet, en er zijn genoeg redenen om het ook te willen. Maar er zijn even veel redenen om de Webrichtlijnen links te laten liggen.

Zondag zijn er presidentsverkiezingen in Colombia. De campagne is onverwacht levendig door Antanas Mockus. Zijn succes is mede te danken aan zijn gebruik van Facebook en Twitter.

Daphne, Kim, Tess en Eva. Nee, het zijn geen vriendinnen of collega’s. Het zijn virtuele klantenservicemedewerksters.

Een lijstje doet het lekker op internet. Blogs die bestaan uit een lijstje met de 10 geboden van social media of de Nieuwe Media top 10 2009, doen het veruit beter dan blogs waarin een gortdroog verhaal over marketing of social media wordt gegeven. Een twitterlijstje levert gegarandeerd succes. Voor Nederland is er de twittergids.

Het web is gratis, het web is open, het web is vrij. Maar de golven waarop je surft, vertegenwoordigen belangen. En belangen zorgen voor grenzen. Daarover ging de derde Jubileumclass van Romae internet & content, ‘De grenzen op internet: intellectueel eigendom en privacy’.

Elke treinreiziger wil zijn eigen treinreis managen. Zeker reizigers die vaak hetzelfde traject bereizen op hetzelfde tijdstip. Nu is er een vernuftige applicatie op de iPhone, die een goed reisadvies kan geven. Maar of dit afdoende is?

Hoe bang moeten we zijn voor de grote boze anti-downloadlobby?

Derden mogen niet zomaar aan de haal gaan met gegevens die door privé-personen op internet worden achtergelaten. Toch?

Het handige van internet is dat je altijd overal van op de hoogte bent. Herstel: kan zijn. Dat ik het niet altijd ben, werd me vorige maand weer eens pijnlijk duidelijk.

In het verkiezingsgeweld grijpen politici naar allerlei middelen om zich in de kijker te spelen. Het nieuwste wapen: Twitter.